Slider strona głównaSlider strona głównaSlider strona głównaSlider strona głównaSlider strona głównaSlider strona główna

Samodzielny Publiczny Szpital Wojewódzki im. Jana Bożego w Lublinie

Historia Szpitala

Szpital jest jednostką o bogatych tradycjach. Główny budynek Szpitala przy ulicy Biernackiego 9 stanowi zabytek. Historia jego jest ściśle związana z kościołem Św. Eliasza. Kościół i klasztor ufundowany został w 1680 roku przez starostę lwowskiego Jana Mniszka i przekazany zakonowi Karmelitów Trzewiczkowych. Pierwotne budynki drewniane zostały zastąpione murowanymi. W roku 1839 przystosowano zabudowania klasztorne do potrzeb szpitala wg projektu Ferdynanda Konopkiewicza. Kościół wraz z klasztorem tworzy zamknięty czworobok, którego bok frontowy zajmuje kościół, zwrócony fasadą ku wschodowi, od południa i zachodu przylegają do niego budynki szpitalne. Szpital jako powstały z prywatnych fundacji zarządzany był przez zgromadzenia zakonne. Początkowo byli to OO. Bonifratrów.

W roku 1870 do szpitala sprowadzone zostają Siostry Szarytki, a następnie ich miejsce zajmują Siostry Elżbietanki z Rosyjskiego Czerwonego Krzyża.

Od 1928 roku szpital stał się instytucją miejską na mocy dekretu Naczelnika Państwa z dnia 4 lutego 1919 roku i okólnika Ministerstwa Spraw Wewnętrznych Nr 665.

Nazwę - Szpital Św. Jana Bożego nadali Bracia Bonifratrzy. W latach 1945 - 50 był Szpitalem Samorządowym. Zarządzeniem wojewody z dnia 23 stycznia 1950 roku został przekształcony na Państwowy Szpital Kliniczny Nr 2. W 1965 roku PSK-2 przemianowano na Szpital Miejski. W 1973 roku powstał Zespół Opieki Zdrowotnej, Szpital Miejski włączono w jego strukturę. W 1975 roku szpital został wyodrębniony z ZOZ i przemianowany na Wojewódzki Szpital zespolony. Do nazwy Jana Bożego wrócono w 1993 roku. Od roku 1998 na podstawie Zarządzenia Wojewody Nr 198 Szpital Jana Bożego stał się Samodzielnym Publicznym Szpitalem Wojewódzkim, a od 2001 roku jest jednostką Samorządu Województwa Lubelskiego. Obecnie szpital przy ul. Biernackiego rozciąga się na powierzchni ok. 4,2 ha, otoczony zielenią stwarza wyjątkowo korzystne warunki powrotu do zdrowia przebywających tu pacjentów.

Samodzielny Publiczny Szpital Wojewódzki im. Jana Bożego w Lublinie świadczy specjalistyczne usługi stacjonarne i ambulatoryjne. Lecznictwo stacjonarne zlokalizowane jest w trzech kompleksach: przy ul. Biernackiego 9, Lubartowskiej 81 i Kruczkowskiego 21.  

W kompleksie przy ul. Biernackiego 9 usytuowane są:

  • Oddział Internistyczny,
  • Oddział Chorób Zakaźnych Dziecięcych,
  • Oddział Chorób Płuc i Gruźlicy,
  • Wojewódzka Przychodnia Chorób Płuc i Gruźlicy,
  • Zakład Opiekuńczo Leczniczy nr 1 i nr 2,
  • Stanowisko Intensywnej Terapii,
  • zaplecze diagnostyczne:
    • Laboratorium Centralne,
    • Dział Diagnostyki RTG z Pracownią Tomografii Komputerowej,
    • Bank Krwi,
    • Apteka.

W kompleksie przy ul. Lubartowskiej 81 usytuowane są:

  • Oddział Położniczy z Oddziałem Patologii Ciąży,
  • Oddział Ginekologii z Pododdziałem Ginekologii Onkologicznej,
  • Oddział Noworodków i Wcześniaków,
  • Oddział Anestezjologii,
  • Wojewódzka Przychodnia Chorób Zakaźnych dla Dzieci,
  • Wojewódzka Przychodnia Ginekologiczno-Położnicza,

W kompleksie przy ul. Kruczkowskiego 21 usytuowane są:

  • Oddział Chorób Płuc i Gruźlicy nr 2,
  • Oddział Neurologii,
  • Oddział Chirurgii Ogólnej z Pododdziałem Laryngologii,
  • Oddział Urologii i Onkologii Urologicznej,
  • Oddział Urazowo – Ortopedyczny,
  • Oddział Anestezjologii i Intensywnej Terapii,
  • Zakład Opiekuńczo-Leczniczy nr 3,
  • Specjalistyczna Przychodnia Przyszpitalna i Przychodnia POZ,
  • zaplecze diagnostyczne:
    • Laboratorium Centralne,
    • Dział Diagnostyki RTG z Pracownią Tomografii Komputerowej,
    • Dział Fizjoterapii.

Historia powstania oddziałów szpitalnych przy ul.Lubartowskiej 81 wiąże sie z rokiem 1886, wtedy to z funduszów miejscowego społeczeństwa żydowskiego został założony szpital zwany przez Żydów "Hecdysz" (przytułek dla biednych chorych). Pacjenci jego rekrutowali się z najbiedniejszej części społeczeństwa żydowskiego. W pierwszych latach funkcjonowania posiadał 40 łózek. W 1934 roku szpital przeznaczony był na ogół dla ludności żydowskiej. Posiadał 100 łóżek z następującymi oddziałami: wewnętrzno-urologicznym, chirurgicznym, położniczym, ginekologicznym i dziecięcym.

Organem zarządzającym szpitalem była Rada Szpitala. Oprócz Rady Szpitala działała również Rada Lekarzy, która była ciałem doradczym dyrektora w sprawach leczniczych i sanitarno - higienicznych.

Do roku 1942 Szpital funkcjonował jako żydowski. Po wojnie w jego obiektach zorganizowano Szpital Ginekologiczno - Położniczy, który do 1964 włączony był w strukturę PSK-1. W 1964 roku został przemianowany wraz z oddziałami przy ul. Biernackiego 9 na Państwowy Szpital Kliniczny Nr 2, następnie w roku 1973 został włączony w struktury Szpitala Miejskiego a od 1975 roku wyodrębniony z Zespołu Opieki Zdrowotnej i przemianowany na Wojewódzki Szpital Zespolony. W chwili obecnej oddziały wchodzą w strukturę Samodzielnego Publicznego Szpitala Wojewódzkiego im. Jana Bożego.

Projekt i wykonanie: ANTARA
ANTARA Dynamic CMS